Dünyanın En Zengin Ülkeleri: 2026 Küresel Refah Sıralaması

Bu sıralama, yalnızca ekonomik zenginliği değil; gelir dağılımı, yaşam kalitesi ve sosyal sürdürülebilirliği ölçen HelloSafe Refah Endeksi’ne dayanmaktadır.

2026 yılında HelloSafe, 186 ülkeyi karşılaştıran Küresel Refah Endeksi’ni yayımlıyor. Bu endeks, “dünyanın en zengin ülkesi hangisi?” sorusuna yalnızca GSYİH/GSMG gibi klasik ölçütlerle değil; ekonomik güç + sosyal gelişmişlik + gelir dağılımı gibi göstergeleri birlikte değerlendirerek yanıt veriyor.

Amaç, servetin nerede üretildiğini olduğu kadar yaşam kalitesine ve uzun vadeli kalkınmaya ne kadar dönüştüğünü de göstermek. Göstergeler uzun vadeli refah üzerindeki etkilerine göre ağırlıklandırılıyor; detaylar sayfanın sonundaki metodoloji bölümünde açıklanıyor.

Dünyanın en müreffeh ülkeleri: ilk 20’ye yakından bakış

HelloSafe Refah Endeksi, özellikle Avrupa’daki gelişmiş ekonomilerde belirgin bir refah yoğunlaşması olduğunu ortaya koyuyor. “Dünyanın en zengin ülkesi hangisi?” sorusuna yanıt arandığında, endeks Lüksemburg’u 86,2’lik refah puanıyla açık ara zirveye yerleştiriyor. Bu sonuç, olağanüstü ekonomik performansın çok yüksek yaşam standartlarıyla birleştiğini gösteriyor.

Lüksemburg’u Norveç (85,1) ve İrlanda (84,7) takip ediyor. Güçlü kurumlar, yüksek gelir düzeyi ve sağlam sosyal sistemler bu ülkeleri küresel ölçekte öne çıkarıyor. Genel olarak Avrupa ülkeleri listenin üst sıralarına hâkim durumda; bu da kıtanın yalnızca ekonomik büyüklükte değil, dengeli ve sürdürülebilir refahta da lider olduğunu ortaya koyuyor.

Avrupa dışındaki ülkeler arasında Katar ve Singapur, ilk beşte yer alan iki istisna olarak dikkat çekiyor. Bu durum, yenilikçi, çeşitlendirilmiş veya doğal kaynaklara dayalı ekonomilerin geleneksel Avrupa refah modelleriyle rekabet edebildiğini gösteriyor.

Öte yandan İsviçre ve İzlanda, güçlü siyasi istikrar, çok yüksek insani gelişmişlik ve düşük gelir eşitsizliği sayesinde Avrupa’nın en üst sıralardaki ülkeleri arasında yer almaya devam ediyor.

Kuzey Amerika ülkeleri sıralamada ise görece daha geride kalıyor: ABD 18’inci, Kanada ise 19’uncu sırada yer alıyor. Güçlü ekonomik yapıya rağmen, gelir eşitsizliği ve bazı sosyal göstergelerdeki daha sınırlı performans bu durumu açıklıyor.

Genel olarak bu sıralama, dünyanın en zengin ülkesi olmanın yalnızca gelir veya GSYİH ile değil; refahın yaşam kalitesine, sosyal uyuma ve uzun vadeli kalkınmaya ne ölçüde dönüştüğüyle ilgili olduğunu açıkça ortaya koyuyor.

Avrupa’daki en müreffeh ülkeler: tam sıralama (ilk 42)

HelloSafe Refah Endeksi’nin Avrupa sonuçları, sıralamanın büyük ölçüde Batı ve Kuzey Avrupa ülkeleri tarafından domine edildiğini ortaya koyuyor.

Listenin zirvesinde, 86,20 puanla Lüksemburg, Avrupa’nın en müreffeh ülkesi olarak öne çıkıyor. Onu Norveç (85,09) ve İrlanda (84,72) yakından takip ediyor. Bu ülkeler; güçlü ekonomik performans, yüksek yaşam standartları ve görece dengeli gelir dağılımını bir araya getirerek, çok boyutlu bir yaklaşımla dünyanın en zengin ülkeleri arasında yer alıyor.

Kuzey Avrupa ülkeleri, ekonomik ve sosyal güçlerini teyit etmeye devam ediyor. İzlanda (77,04) ve Danimarka (72,96), sağlam ekonomiler, gelişmiş refah devletleri ve çok yüksek insani gelişmişlik düzeyleri sayesinde Kuzey Avrupa’nın küresel ölçekte en müreffeh bölgelerden biri olmasını sağlıyor.

Doğu Avrupa ve Balkan ülkeleri ise sıralamanın alt kısmında yer alıyor. Moldova (36,99), Kuzey Makedonya (38,46) ve Arnavutluk (38,52) gibi ülkeler; daha düşük gelir seviyeleri, kamu hizmetlerindeki zayıflıklar ve daha yüksek eşitsizlikler nedeniyle kalıcı ekonomik ve sosyal zorluklarla karşı karşıya. Bu tablo, Avrupa içinde Batı ile Doğu arasındaki refah farkının hâlen belirgin olduğunu gösteriyor.

Afrika’da en müreffeh 10 ülke

HelloSafe Refah Endeksi’ne göre Mauritius, 41,05 puanla Afrika’nın en müreffeh ülkesi konumunda. Onu Seyşeller (40,77) ve Cezayir (40,36) takip ediyor. Bu ülkeler, kıta ortalamasına kıyasla daha yüksek ekonomik istikrar, kişi başına gelir ve insani gelişmişlik düzeyleriyle öne çıkıyor.

Devam eden sosyo-ekonomik zorluklara rağmen Libya (33,84) ve Mısır (33,24) da Afrika’nın ilk onunda yer alıyor. Bu durum; doğal kaynaklar, stratejik sektörler ve tarihsel ekonomik yapıların refah seviyesini kısmen desteklemesiyle açıklanabilir.

Sahra Altı Afrika’da ise Gabon (32,20) ve Botsvana (27,35) gibi ülkeler, doğal kaynakların daha iyi yönetilmesi ve görece istikrarlı kurumlar sayesinde komşularına kıyasla daha iyi sonuçlar elde ediyor.

Genel olarak bu sıralama, Kuzey Afrika ile Sahra Altı Afrika arasındaki belirgin refah farkını ortaya koyuyor ve gelir düzeyi, kamu hizmetleri ve uzun vadeli ekonomik dayanıklılık açısından süregelen yapısal eşitsizlikleri vurguluyor.

Latin Amerika’da en müreffeh 10 ülke

Latin Amerika’da HelloSafe Refah Endeksi, bölgesel sıralamanın zirvesine Şili’yi yerleştiriyor. 43,19 puanla Şili, Uruguay (42,48) ve Panama’nın (40,36) önünde yer alıyor. Bu üç ülke; görece güçlü kurumsal yapılar, makroekonomik istikrar ve yaşam standartlarını yükselten kamu politikalarıyla bölge ortalamasından ayrışıyor.

Sıralamanın orta bölümünde yer alan Arjantin (38,18), Dominik Cumhuriyeti (37,39) ve Kosta Rika (36,39), orta düzey refah sergiliyor. Ekonomik çeşitlilik ve sosyal gelişimde ilerleme kaydetmiş olsalar da, gelir eşitsizliği, mali kısıtlar ve uzun vadeli ekonomik dayanıklılık konularında zorluklar devam ediyor.

Bölgenin en büyük ekonomilerinden biri olmasına rağmen Meksika, yalnızca 7. sırada yer alıyor (33,22 puan). Bu durum; gelir eşitsizliği, güvenlik sorunları ve kamu hizmetlerine erişimdeki dengesizlikler gibi kalıcı yapısal sorunları gözler önüne seriyor.

Listenin alt kısmında yer alan Peru (32,53), Ekvador (30,06) ve Brezilya (29,57) ise, Latin Amerika’daki kalkınma farkını yansıtıyor: önemli ekonomik potansiyel, çoğu zaman kurumsal zayıflıklar ve sosyal eşitsizliklerle bir arada bulunuyor.

Asya’da en müreffeh 10 ülke

HelloSafe Refah Endeksi, Asya’daki refahın büyük ölçüde Körfez ülkeleri ile bazı gelişmiş Doğu Asya ekonomilerinde yoğunlaştığını gösteriyor. Listenin zirvesinde, 80,52 puanla Katar, Asya’nın en müreffeh ülkesi olarak öne çıkıyor. Onu yakından Singapur (77,45) takip ediyor. Her iki ülke de yüksek gelir seviyeleri, siyasi istikrar ve dünya standartlarında altyapı ile çok boyutlu bir yaklaşıma göre dünyanın en zengin ülkeleri arasında yer alıyor.

Birleşik Arap Emirlikleri (65,95), Kuveyt (60,15) ve Brunei (59,94)’nin yer aldığı ikinci grup ise büyük ölçüde enerji gelirleri, güçlü mali dengeler ve yüksek yaşam standartlarından faydalanıyor. Bahreyn (58,59) ve Suudi Arabistan (57,07) da ekonomik çeşitlendirme stratejileri ve petrol bağımlılığını azaltmaya yönelik kademeli yapısal reformlarla bu eğilimi destekliyor.

Körfez bölgesi dışında İsrail (58,01), Hong Kong (57,97) ve Güney Kore (57,40), farklı bir refah modeliyle öne çıkıyor. Bu ülkelerde refah puanları; doğal kaynaklardan ziyade teknolojik yenilik, gelişmiş eğitim sistemleri, güçlü kurumlar ve yüksek verimlilik tarafından belirleniyor.

Genel olarak bu sıralama, Asya’da “iki hızda” ilerleyen bir yapıyı ortaya koyuyor: bir yanda çeşitlendirilmiş ve yenilik odaklı ekonomiler, diğer yanda ise refahı hâlâ büyük ölçüde enerji kaynaklarına bağlı olan rant temelli devletler.

Metodoloji

Çalışmanın amacı

HelloSafe Refah Endeksi, ülkelerin refah düzeyini karşılaştırmalı olarak ölçmek amacıyla, ekonomik ve sosyal faktörlerin birleşimine dayalı olarak tasarlanmıştır. Yalnızca GSYH’ye dayanan sıralamaların aksine bu endeks; yaşam kalitesi ve gelir adaletini yansıtan İnsani Gelişme Endeksi (HDI) ve Gini katsayısı gibi sosyal göstergeleri de dikkate alır.

Göstergeler, genel refah üzerindeki etkilerine göre ağırlıklandırılmıştır. Örneğin kişi başına GSYH, bir ülkenin toplam zenginlik düzeyinin temel göstergesi olmaya devam ettiği için %30 ağırlığa sahiptir. Kişi başına GSMG (GNI) %20 ağırlıkla, dış gelir akışlarını ve vatandaşların toplam kullanılabilir kaynaklarını yansıtır. HDI (%20) ve Gini katsayısı (%15) ise yaşam kalitesi ve gelir eşitsizliğini ölçerek nüfusun refahını doğrudan etkileyen unsurları güçlendirir.

Kullanılan göstergeler ve ağırlıklandırma

Endeks, her biri farklı ağırlığa sahip altı göstergeden oluşur ve ülkelerin genel refahını 100 üzerinden bir puanla ifade eder. Aşağıda göstergeler, veri kaynakları ve ağırlıkları yer almaktadır:

Veriler öncelikle Dünya Bankası ve UNDP’den alınmıştır; bu kurumlar standartlaştırılmış ve geniş kabul gören veri setleri sağlar. Bu kaynaklarda veri eksikliği olan ülkeler için, mümkün olduğunda güvenilir ulusal istatistiklerden yararlanılmıştır.

Sonuçların okunması ve yorumlanması

Bu bölümde HelloSafe Refah Endeksi sonuçları, yukarıdaki altı göstergeye dayanarak yorumlanmaktadır. Ülkeler refah düzeylerine göre sıralandığında, endeks küresel eğilimleri ve ülkeler arasındaki farkları net biçimde ortaya koyar. Bu sınıflandırma, puanların daha iyi anlaşılmasını ve ülkelerin karşı karşıya olduğu sosyo-ekonomik zorlukların değerlendirilmesini sağlar.

Dahil etme ve hariç tutma kriterleri

Gerekli verilerin en az %90’ının mevcut olduğu tüm ülkeler HelloSafe Refah Endeksi’ne dahil edilmiştir. Kişi başına GSYH veya HDI gibi temel verilerin eksik olduğu ve güvenilir alternatif kaynaklarla tamamlanamadığı durumlarda ilgili ülke endekse dahil edilmemiştir.

Örneğin Küba ve Kuzey Kore, birçok temel gösterge için güvenilir ve eksiksiz veri bulunmadığından sıralamada yer almamaktadır.

San Marino, küçük yüzölçümüne rağmen Dünya Bankası ve UNDP tarafından yeterli ve tutarlı veri sağlandığı için endekse dahil edilmiştir.

Çalışmanın kapsamı dışında kalan ülkeler

Yeterli ve güvenilir veri bulunmadığı için aşağıdaki ülkeler çalışmanın kapsamı dışında bırakılmıştır: 🇦🇩 Andorra, 🇰🇵 Kuzey Kore, 🇨🇺 Küba, 🇱🇮 Lihtenştayn, 🇲🇨 Monako, 🇸🇸 Güney Sudan, 🇹🇼 Tayvan.

Sonuç

HelloSafe Refah Endeksi, temel ekonomik göstergeleri sosyal faktörlerle birleştirerek ülkelerin genel refah düzeyine daha kapsamlı bir bakış sunar. Bu sıralama; seyahat edenler, yatırımcılar, politika yapıcılar ve araştırmacılar için ülkeler arasındaki refah farklarını anlamada değerli bir referans niteliğindedir ve çok boyutlu yaklaşımıyla öne çıkar.

Endeks, yalnızca servetin nerede üretildiğini değil, bu servetin nüfusun yaşam kalitesine ne ölçüde yansıdığını da ortaya koyar. Böylece gerçekten “zengin” olan ülkelerin, refahı günlük hayatta somut iyileşmelere dönüştürebilen ülkeler olduğu net biçimde görülür.